Opperhoofd bij The Incredible Adventure starts here...
Kritisch denker, spreker en doener over de strategische mogelijkheden en implicaties van social media.
Oprichter en Editor in Chief van Lifehacking.nl, de eerste Nederlandse weblog over slimmer werken en slimmer leven.
Auteur van Bloghelden, een geschiedkundig overzicht van de Nederlandse blogosfeer.
Docent Digital Media & Culture aan de Hogeschool Utrecht.
Ik fiets dagelijks langs dit verkeersbord in Utrecht en ik blijf me er over verbazen. Het bordje staat bij een parkeerplaats, op een pleintje waar volgens mij bar weinig gebeurt. Niet zo gek als je je er niet zonder redelijk doel mag ophouden. Je kunt je afvragen wie bepaalt wat een redelijk doel is. Is dat de bewoner die aan het pleintje woont? Degene die zich ophoudt op de plek die zich in een moment van zelfreflectie afvraagt of hij wel iets doelmatigs staat te doen? De patrouille die wellicht in de avonduren langskomt om iedereen te verwijderen van de plaats die niet kan aantonen er met een redelijk doel te zijn?
Hoe zou je dit online kunnen vertalen? Wat is dat redelijk doel online? Is er een redelijk doel online? Velen in de directiekamer vragen zich af waarom al die mensen het toch zo leuk vinden om te laten zien waar ze zijn via Foursquare, hun ontbijt te delen via Fork.ly of hun woonwensen op Pinterest. Heeft het allemaal een doel? Heeft het allemaal een doel nodig? Of is juist het doelloze soms zo heerlijk ontspannend? En kan het doelloze je leiden naar nieuwe inzichten en weer nieuwe doelen?
Als het gaat om de inzet van digitale media en digitale communicatiemiddelen, dan hebben we het al snel over het hebben van doelstellingen. Die gelijnd zijn aan de organisatiedoelen, aan de visie en missie van de organisatie. Een doel kan zijn het verminderen van het aantal gesprekken in het callcenter. Of het verbeteren van de relatie met bestaande klanten door ze sneller en persoonlijker te willen helpen. Of het introduceren van een nieuwe chocoladereep. Maar wat zijn dan de redelijke doelen? En voor wie? Een organisatie kan het een redelijk doel vinden om de nieuwe collectie producten dag in dag uit te promoten op de Facebook pagina, want er zal uiteindelijk een conversie moeten plaatsvinden. En wat is dan beter dan je fans op Facebook te laten zien dat je een nieuwe collectie hebt? Maar is dat een redelijk doel voor die fan? Is die wel fan geworden omdat je elk half jaar een mooie nieuwe collectie hebt? Of is die fan geworden omdat je een consistent en door het jaar heen mooie producten hebt? Of juist fan geworden vanwege die leuke 10% Facebook-only kortingsactie drie maanden geleden? Wat is het doel voor de fan om op Like, Follow of +1 te klikken? Het zal voor de persoon in kwestie zeker een redelijk doel zijn. Maar is dat redelijk doel wel in lijn met de organisatiedoelen?
Kun je dan niet beter kijken wat de doelen zijn van je publiek en je zo nu en dan daar op richten? Al zijn het onredelijke doelen, voor je publiek zal er vast een vorm van redelijkheid in zitten. We hebben het beste met je voor, meneer of mevrouw Merk. Maar dan moet je wel het beste met ons voorhebben. Anders is het verboden om je op te houden op ons internet. Met of zonder redelijk doel.
Voor iedereen die is opgegroeid in de jaren ’80 is het spel Frogger een klassieker. Manouvreer een kikker over een drukke straat en zorg er voor dat hij niet wordt platgereden. Zo simpel kan een spel zijn. Gamedeveloper Tyler DeAngelo besloot een geupdate versie te maken van het spel. Hij installeerde een webcam boven het drukke 5th Avenue in New York en gebruikt de beelden om ze als realtime data in het spel te gebruiken. Prachtig concept en heel fraai uitgevoerd. Wat me opvalt is de aantrekkingskracht van het videoconsole op straat. Voorbijgangers blijven automatisch staan bij het herkenbare beeld van de console en beginnen te spelen. Mooi!
Meer op http://5thavefrogger.com/ inclusief de actie om het spel in het Smithsonian Art Museum te krijgen.
Wat zijn nog andere voorbeelden van realtime data in klassieke spellen? Pacman in een apotheek? Pitfall in het bos? Space Invaders met linedancers?
“Mijn collega komt er al aan met uw exemplaar. Kijk eens, alstublieft.” zei ze tegen me. Ik keek verbaasd om en zag een jongen met een grote glimlach mijn nieuwe aankoop overhandigen. Een paar minuten later was hij terug met wat extra gegevens. De winkelmedewerkster had al die tijd geen moment laten weten dat ze in ons gesprek contact had met haar collega’s die er voor zorgen dat het juiste product bij de juiste persoon komt. Ondertussen zat ik met de medewerkster wat te babbelen aan een bar over de mogelijkheden van mijn nieuwe aankoop en de koppeling met andere producten die al had van ze. Wat een verschil was dat met mijn vorige ervaring bij de concurrent!
Toen stond ik in een drukke winkel en de verkopers waren overduidelijk maar in één ding geïnteresseerd: Mij iets verkopen. Nu is dat niet erg, ik sta niet voor niets in een winkel, maar ik hou wel van wat “experience” rondom het kopen. Noem het beroepsdeformatie, ik hou er van. Maar mij zo overduidelijk iets verkopen en niet volledig op de hoogte zijn van de productspecificaties, dat is jammer. Uiteindelijk besloot ik maar om me online te oriënteren en daar de aankoop te doen.
Maar na bijna een jaar een Samsung Galaxy S te gebruiken was ik het Android besturingssysteem verschrikkelijk zat. Waarschijnlijk had ik het ongeluk om een maandagmorgen-versie van de hardware te hebben. Maar dan nog. Crashende apps nog voor de telefoon volledig was opgestart, een anarchie aan user interfaces, traagheid, synchronisatie gedoe en updaten van het OS was een crime.
Twee maanden terug had ik een Windows PC, iPad en een Samsung Galaxy S. Sinds twee weken is dat een Macbook Air, iPad en iPhone. Waarom? It just works. En nee, Apple is verre van ideaal. Zo is mijn all-time favoriete app Evernote nog lang niet zo gebruiksvriendelijk op Mac als op Windows (maar er is sinds vandaag een mooie update beschikbaar!) en is hij al een keer gecrasht. Maar de samenwerking tussen de Apple producten is voor mij veel beter in orde. De batterijduur van alledrie de apparaten is aantoonbaar beter dan de Windows laptop en Android telefoon, zonder extra apps nodig te hebben. It just works.
Tijdens The Next Web stond ik in de Apple Store op het Leidseplein in Amsterdam. Om een iPhone 4S te kopen. Maar eigenlijk was het vooral een klein sprookje waar ik in zat. Samen met Suzy, de getatoeerde Apple Store Employee, die niet als verkoopster iets zat te verkopen. Maar die als fan en liefhebber van de producten iets zat te verkopen. En de omgeving van de winkel hielp daar in mee. Zo vertelde ze me over hoe ze Evernote wel eens had geprobeerd maar niet bleef hangen. Ik vertelde haar over Lifehacking en liet de site zien op het grote Mac-scherm voor ons. Met een paar Mac tips die auteurs hebben geschreven, die ze zelf wel interessant vond. Het was meer dan een simpele verkooptransactie. Van de onverwachte samenwerking met haar collega die ineens de iPhone 4S kwam brengen tot het afscheidspraatje over mijn vintage Mark Ecko tas. Ineens was ik een stukje Apple geworden. Oh dear…
De moraal? Producten kun je overal kopen. Online en offline. Maar steeds meer wil je niet alleen een product kopen. Wil je een oplossing krijgen aangedragen. Ben je bereid een premium te betalen om van het gedoe af te zijn. Verkoop oplossingen, geen producten.
Meer over de filosofie van de Apple Stores op WSJ.com. Aanrader.
(Foto Apple Store Trap: One More Thing)
De koppeling tussen online en offline is onontbeerlijk en zul je niet snel vergeten als je een printcampagne maakt. “Onze URL moet er in” of “Laat de lezer/kijker weten dat ze ons kunnen volgen op Facebook of Twitter”. Menig advertentie heeft daarom een mooi gekleurde balk onderin met het Facebook en Twitter-logo. Zo nu en dan een Hyves logo en ik zelfs al wat Pinterest logo’s gesignaleerd. Er is echter een probleem. Zie onderstaande advertentie (met dank aan @Kennyrenes voor de link)
Wat is hier het probleem? Volgens mij is het pas 13 mei Moeder(verwen)dag, maar dat terzijde. De advertentie verwijst naar een wedstrijd die op de Facebook Moederdagpagina plaatsvindt. Onderaan zie je een Facebook en Twitter logo. Maar….waar moet ik heen? Welke adressen?
Een dergelijke advertentie is het equivalent van een prachtige vrouw (of man) tegenkomen in de kroeg en haar een bierviltje geven met een tekening van een telefoon en je naam…gaat niet werken…
Denk er aan als je de volgende keer met je printadvertentie bezig bent. URL’s blijven relevant!
Een maand geleden ben ik van Windows op Mac overgestapt. In het verleden betekende het overstappen van de ene laptop op de andere een militaire operatie die tot op de folderstructuur was voorbereid. Welke programma’s ging ik opnieuw gebruiken, welke configuratiebestanden had ik nodig. Hoe ga ik mijn mappenstructuur nog slimmer indelen en hoe krijg ik cookies, wachtwoorden etc makkelijk van de ene Windows laptop op de andere.
Met de overstap naar Mac besloot ik me er niet druk over te maken. Inmiddels staat er een NAS te zoemen in de werkhoek die elke dag trouw een backup maakt van de projectenmap op mijn Windows laptop. Al mijn muziek en foto’s staat op de NAS en ik kan er altijd bij. Dus waarom moeilijk doen?
De overstap ging soepeler dan een gemiddelde transfer op vliegvelden en treinstations. Ik ga hier niet de voordelen van een Mac bejubelen, daar komt vast een ander moment voor. Maar het markeerde voor mij een ommekeer in het werken met computers. Meer dan ooit had ik mijn data en belangrijke informatie niet meer exclusief op een computer staan. Het staat vrijwel allemaal ergens op een andere server of op het net. Nee, u zult mij niet betrappen op het c-woord in deze blogpost. Ik ben nog minder afhankelijk geworden van het altijd overal alles bij de hand hebben van data en informatie. Helaas ben ik zo wel meer afhankelijk geworden van een internetverbinding, maar aangezien ik 100% van mijn tijd in een behoorlijk verbonden omgeving zit (thuis, steden, kantoren) maak ik me daar niet zo druk over. Ik maak nu wel meer gebruik van webapplicaties in plaats van lokale apps. Niet volledig, mijn Mac zit stiekem toch al weer erg vol met spullen, maar webapplicaties worden steeds slimmer en meer geïntegreerd met de offline omgeving. Welke vijf webapplicaties gebruik ik het liefst? Let wel, dat zijn dus niet per sé de apps die ik het meest gebruik, maar de apps die ik erg graag gebruik. Een klein verschil om rekening mee te houden… Gaan we!
Wat zijn jouw favorieten?
Fotograaf Fernando Martins van Camera Clara Photography Studio heeft het niet makkelijk met dat internet. Stock fotografie – die generieke beelden van mensen die naar computerschermen wijzen – maken zijn werk steeds moeilijker. Zijn hoge kwaliteit fotografie is kostbaarder en dus stappen zijn klanten sneller over op de goedkope stockfoto’s. Hij besluit op pad te gaan en in Denemarken te zoeken naar Jesper Bruun, het model die door zijn knappe koppie het predicaat The World’s Most Downloaded Man krijgt.
Fraaie video nietwaar? Vooral het einde. Een mooie 5 minuten durende commercial voor Camera Clara Studio! Die op dit moment behoorlijk viraal de wereld rondgaat. Waardoor de naam van Fernando en Camera Clara voor lange tijd goed vindbaar en deelbaar zullen zijn. Zal het hem direct nieuwe opdrachten opleveren? Of vooral een naam om in je rolodex te hebben mocht je eens een specifieke foto-vraag hebben? Mooi gedaan in elk geval!
Ik vraag me wel eens af wat ik hier wel en niet moet plaatsen. Of bepaalde sites en verhalen die ik zie of lees, hier een plaats hebben. In the end, ik denk dat dit een plek kan en moet zijn voor alles wat mij inspireert en beweegt. Daarmee kan ik anderen wellicht verder helpen.
Onderstaande video’s zijn de beste 17 minuten die je kunt hebben op deze maandag. De eerste video is een 12 minuten documentaire van fotograaf/kunstenaar JR, Wrinkles of the city. De tweede video is een telefonisch interview met JR omdat hij een TED Prize Winner is. En dan herken je ineens zijn werk. Briljant. Inspirerend. Het brengt een glimlach op je gezicht. Meer over JR op zijn Inside Out Project site.
(Via Mary…inderdaad…die Mary)
Deze mail zat recent in mijn mailbox (links verwijderd):
Hi Frank, I saw that you were about to pickup some goods in the shop and that you didn’t get a chance to finish your order. I just wanted to see if there were any problems, or anything I could help with. In case you were looking to pick up where you left off, and continue with your order of: 1 x Holstee Manifesto Poster Here is a link to your shopping cart. Thanks again for shopping on Holstee, and please let me know if you have feedback on how we may be able to improve!
Best wishes from NYC,
VP of Love Spreading,
Het ging om deze poster die ik wilde bestellen. Maar de verzendkosten zijn 50% van de prijs en dat is me toch te gortig. Dat heb ik Mary laten weten en ze beloofde me te kijken naar een oplossing om de verzendkosten eerder te laten zien. Maar terug naar het mailtje, hoe mooi is het dat je een vrijwel gepersonaliseerde mail krijgt van iemand die zich de VP of Love Spreading noemt en in de mail direct links plaatst naar je winkelmandje.
Met statistieken en informatie van je klanten weet je een hoop. Doe er iets nuttigs mee. Mary laat zien via deze mail dat ze opletten wat er gebeurt en je graag willen helpen. Waardevol. Is dit iets wat alleen voor kleinere webshops werkt met relatief weinig klanten? Of zou Bol.com of Wehkamp dit kunnen evenaren zonder gescript over te komen?
PS: Ik heb de poster toch maar niet besteld. Ik heb geen plek meer aan de muur…
Een interessante gedachtegang, gebaseerd op een SXSW presentatie
Het openen van concepten begint al bij de strategie. Willen we consumenten een gesloten boodschap door de strot duwen of geven we ruimte (en de grondstof) om de eigen meaning te creëren?
Zo…da’s even een paaskonijn uit de hoge hoed, Facebook koopt Instagram voor 1 miljard dollar. The Next Web is “all over this” met een stroom aan berichten over de overname, manieren om je data veilig stellen, account te verwijderen, en alternatieven voor Instagram. GigaOm heeft een prima analyse voor Facebook’s aankoop, die me aan het denken zette. Is Facebook niet 1 of 2 maanden te vroeg met de aankoop? In GigaOm’s artikel is te lezen: “Instagram cracked the code where Facebook itself failed: viral growth on mobile”
“Instagram cracked the code where Facebook itself failed: viral growth on mobile”
Instagram is net beschikbaar op Android wat voor een enorme aanwas aan nieuwe accounts zorgt. Alleen al om het aantal iPhone-accounts is het interessant, maar Facebook inschattende is de groei op Android eveneens interessant. Maar daar zit nu net de kneep. De eerste berichten die nu online verschijnen gaan over het verwijderen van je Instagram account wegens het data-beleid van Facebook en de alternatieven die op zowel iOS als Android aanwezig zijn. Zou dat potentiële Android gebruikers tegenhouden om Instagram te gaan gebruiken? Had Facebook niet een maandje moeten wachten tot er een grote groep Android gebruikers bij was gekomen?
Just a quick thought, deel je reactie hieronder!
(Foto: Elsie esq.)
Decades of research have consistently shown that brainstorming groups think of far fewer ideas than the same number of people who work alone and later pool their ideas
- Assuming engagement is a metric
- Claiming 'engagement' is something entirely new
- Failing to recognise 'engagement' is an intermediate measure
- Assuming that interruption is dead
- Assuming that more 'engagement' is the route to more loyalty
- Overestimating people’s appetite for participation
- Treating 'engagement' as if it had intrinsic value
- Assuming that people care deeply about brands
- Staring down the wrong end of the telescope
You are not after the biggest audience possible, you are after the right audience. That’s not a qualitative question, it’s also a quantitative question. You always want to hit the right thousand people.
Boem. Waarheid. Koe.
Fraaie presentatie en woorden van @duivestein en @blo2m
Niche Tumblr Blogs. Je zou er een boek over kunnen maken...
Ooowww....eerder deze week nog bij een kerstkoor op straat staan kijken. Soms kon ik ze niet goed verstaan. Begin nu toch te twijfelen waar ze over zongen...
Fraaie foto. Nooit gezien. Like!
Online Marketing in 60 minutes wil voor elke manager of directeur dé online resource zijn op het gebied van Online Marketing. Dus niet primair een instrument voor doorgewinterde Online Marketing professionals die op zoek zijn naar verdieping, maar juist een tool voor beslissers die snel op de hoogte willen zijn van de essentials van Online Marketing.
Dit boek is geschreven door 3e en 4e jaars studenten van deHogeschool Utrecht. Het is geschreven door de studenten die deelnemen aan de minor eCommerce van Hogeschool Utrecht (meer informatie downloaden), in het kader van het vak eMarketing en Sociale Media.
"Indie Brands, the event, delves into the world of independent brands with inspirational lectures, awe-inspiring entrepreneurs and visual eye candy from indie brands like fritz-kola, Yellow Bird Project, KesselsKramer, 22Tracks, Etat Libre d’Orange,Tony’s Chocolonely, VANMOOF, Mr. Jones, Oggu, John Altman, Alfredo Gonzales, milque, Natwerk, Rambler, Oat shoes, and many more."