Frank Meeuwsen

Sinds gisteren is het officieel online te vinden en ben ik Evernote Ambassadeur voor MKB. Als fanboy van het eerste uur ben ik natuurlijk vereerd met deze titel en ben ik blij dat ik op deze manier met dit mooie bedrijf kan samenwerken. In meerdere interviews legt CEO Phil Libin uit hoe hij met zijn team “the 100-year startup” wil maken, een bedrijf wat een visie heeft op zeer lange termijn én wat zich niet laat verleiden om een typische groot bedrijf te worden. Maar juist de lenigheid, bravoure en frisheid van een startup te behouden. Zie onderstaande video voor zijn uitleg

Ik vind dit een gezonde insteek op meer gebieden dan alleen softwarebedrijven. Ik ben blij om een beetje deel uit te maken van Evernote nu.

Het bericht En dan ben je ineens ambassadeur… verscheen eerst op The Incredible Adventure starts here....

Het moment dat je kiest om online te publiceren op een eigen platform komen er stapels vragen ineens op je af.

• Welke invalshoek ga ik kiezen?
• Schrijf ik persoonlijk of meer professioneel?
• Wat voor illustraties gebruik ik?
• Hoe zet ik mijn social media satellieten in?
  En de lijst kan nog wel even doorgaan. Een vraag die je pas later binnen zal schieten deel ik hier graag met je.

Wat is de verhouding tussen vaste items en freeform artikelen?

De meeste blogs zullen op een gegeven moment vaste terugkerende elementen krijgen. Zoals een krant altijd het weerbericht heeft, een talkshow een intermezzo met filmpjes of een radioshow luisteraars laat inbellen. Een blog kent dat eveneens. Denk aan mijn wekelijkse leesmap. Elke zaterdag deel ik vijf artikelen die ik de moeite waard vind. Dit heeft voor zowel lezer als schrijver zijn voordelen.

Voor de schrijver is het makkelijk om een ritme te hebben. Ik weet dat ik elke zaterdag de vijf links moet hebben dus mijn werkwijze is daar al grotendeels op ingericht. Ik hoef niet na te denken over een onderwerp op die dag, want dat staat al vast. Ik hoef alleen maar de links te vinden.

De lezer weet waar hij aan toe is. Zoals je in een magazine op vaste momenten een column, fotoreportage of interview verwacht, zo kun je dat online eveneens hebben. Ik krijg geregeld feedback van lezers die het fijn vinden om elke zaterdag die paar links te krijgen. Zeker als het artikelen zijn die eerder die week nog niet veelvuldig langs zijn gekomen in andere kanalen. Daar hou ik weer rekening mee in mijn keuze.

Maar je kunt er in doorschieten. Als je het jezelf makkelijk wilt maken kun je van elke dag wel een vaste onderwerpdag maken. Maar waar blijft dan de spontaniteit en de originaliteit in je blog? Hoe hou je jezelf gemotiveerd om elke maandag over x te schrijven en elke woensdag over y. Datzelfde geldt voor de lezer. Elke dag exact weten wat er komen gaat en welk thema wordt behandeld, dat kan saai worden.

Maar waar leg je de grens? Wanneer hou je vast aan je ritme en wanneer kun je daar van afwijken? Dat zal, helaas helaas, voor iedereen anders zijn. Ik ben tevreden met één vaste dag in de week, misschien komt er nog eentje bij. Maar daar wil ik het bij houden. Maar ik kan me voorstellen dat je onderwerpkeuze zich leent om meer vaste dagen te hebben. of juist niet te werken met vaste dagen in de week, maar vaste momenten in de maand of in een seizoen. Het is prima om er wat mee te experimenteren. Stel jezelf deze vragen tijdens dat experiment:

1. Vind ik het nog leuk?
2. Vind de lezer het nog leuk?
3. Kan ik genoeg schrijven over dit vaste onderwerp in de komende weken/maanden?
4. Kan ik voldoende invalshoeken vinden om binnen de vaste onderwerpkeuze flexibel te zijn?

Hoe pakken jullie dit aan? Zowel als schrijver en als lezer? Waar ligt jouw grens in de vaste dagen schrijfstijl en waar ligt je grens als je dat bij andere online publicaties ziet?

Het bericht De vraag die elke blogger zich op een moment stelt verscheen eerst op The Incredible Adventure starts here....

Mijn eigen Random Access Memories van deze dag….

• Toen ik vanavond thuis kwam vroeg ik me af of ik niet een standing desk moest maken in plaats van een normaal bureau. Geen idee waarom eigenlijk.
• Er moet toch een oplossing te bedenken zijn om te zien of je met je OV Chipkaart al bent ingecheckt als je té gedachteloos naar het perron loopt?
• Ik kan me nog steeds verbazen over de hoeveelheid gebakken lucht die te vinden is in gratis e-books over online publiceren en contentmarketing. Copyblogger maakt zich er nu zeker schuldig aan met hun e-book over Agile Content Marketing. van de 36 pagina’s is welgeteld 1,5 pagina relevant voor het onderwerp.
• 1 Terabyte is echt heel veel schijfruimte voor je foto’s
• Net als die goldrush voor Copy en hun schijfruimte
• OH:De enige manier waarop je beter wordt in waar je goed in wilt worden is door het publiekelijk te doen.
• Ik reis tegenwoordig met een omweg van 4 minuten zodat ik langer gebruik kan maken van wifi in de trein. Ook dat is Het Nieuwe Werken. Vind ik.
• Die verloren minuutjes in de trein of wachtend op een bus zijn prima te vullen met het verbeteren van het toekomstig terugvindalgoritme van je Evernote database. Ofwel, het toekennen van labels en juiste informatie er in zetten.

Morgen is weer een dag.

Het bericht Mijn Random Access Memories van de dag. verscheen eerst op The Incredible Adventure starts here....

Stel je voor dat je in een nabije toekomst jezelf als hologram kunt klonen. Je kunt meerdere levensechte hologrammen de wereld in sturen. En je besluit om op een zaterdagavond op stap te gaan. Maar je kunt niet kiezen. Welnu, dat probleem is nu wel uit de wereld geholpen niet waar? De vier kroegen waar je graag heen wilt, geen probleem! Je kloont wat hologrammen, vult ze met relevante informatie van dat moment en stuurt ze op pad naar de kroeg.

Mental note: Hoe stuur je hologrammen in de toekomst ergens heen? Geen idee eigenlijk. Programmeer je dat in of denk je ergens aan ofzo? En moeten ze met de bus of op de fiets? Of beamen we ze gewoon op?

Terwijl je drie hologrammen in een andere kroeg zijn, sta jij in je stamkroeg en denk je elk moment je vrienden te verwachten. Ze komen net binnen. Er lijkt iets vreemds met ze. Het klopt net niet helemaal. Ze lijken wat wispelturig en passen net niet in de omgeving. Je hebt inmiddels ervaring genoeg om te zien dat het hologrammen zijn. De onbeschoftheid! Je eigen vrienden! Sturen hologrammen de kroeg in terwijl je stinkende best om er zelf, in persoon, te zijn! Zijn dát nou je vrienden? Je kijkt geïrriteerd op je smartwatch en ziet dat één van je hologrammen in contact is met je vrienden in een andere kroeg. Met een druk op de knop vervaagt het hologram. Je draait je om en gaat naar huis.

Elke blogpost die ik schrijf deel ik op diverse kanalen. Twitter, Facebook, Google+ en LinkedIn. Soms alleen op Twitter. Soms niet op Facebook en LinkedIn. Soms alleen op Google+. Ligt er een beetje aan. Ik gebruikte daar tot voor kort Hootsuite voor. Want dan kun je makkelijk direct het bericht naar al die netwerken sturen. Wel zo handig. Terwijl ik op Twitter actief ben, stuur ik vrijwel identieke berichten naar die andere netwerken. En zo nu en dan check ik of er op wordt gereageerd.

Misschien moet ik daar maar eens mee stoppen en moeite steken in de relaties in andere kroegen. Wie weet wat je er voor terug krijgt.

(Bovenstaand beeld maakte ik met Paper. Ik oefen door!)

Het bericht Geef je kroegen de juiste aandacht verscheen eerst op The Incredible Adventure starts here....

Eén miljard dollar om coolness voor je merk te kopen. Ik kan daar niet goed bij met mijn hoofd. Dat komt wellicht omdat ik ergens nog een hopeloze romanticus ben en vind dat je coolness moet verdienen. Dat koop je niet.

De berichtgeving verwijst vaak naar het belang de “young demographics” die gebruik maken van Tumblr. De coolheid van het merk Tumblr is rechtsreeks gekoppeld aan de relatief jonge gebruikers. Die net zo snel van platform wisselen als van ondergoed. Om de een of andere reden is die groep gebruikers altijd belangrijk voor investeerders, adverteerders en uitgevers. Gelijktijdig lees je al jaren de waarschuwingen dat het een ongrijpbare groep is, onduidelijk om precies te vangen in termen en definities en ondoorgrondelijk beweeglijk als een zwerm spreeuwen op een zwoele zomeravond. Waarom dan zo duidelijk focussen op die ene groep?

Succesvolle platformen en startups profiteren vaak van de actieve aanwezigheid van de oprichters. Ze houden zich met de dagelijkse gang van zaken bezig, reageren persoonlijk vragen, zijn aanwezig bij lanceringen in andere landen en zijn het gezicht van het platform. Hoe is dat als je het simpelweg koopt? Is er dan nog steeds een gezicht? Gaan de managers bij Yahoo en de investeerders mee Tumblen en zich in de conversatie mengen? Een actieve rol spelen naast de schrijvers om het platform naar een nieuw niveau te tillen? Of gaat het alleen om de vraag op welke plaats in het dashboard de advertenties komen?

Wat is het concurrerend voordeel van Tumblr op de langere termijn? De markt van blogsoftware of online publicatie systemen is vol en de toetredingsdrempel laag. Kijk naar Ghost, Medium en Postach.io om er maar een paar te noemen. Wie zegt dat Path niet de volgende Tumblr is? Groeiscenario’s zijn moeilijk te voorspellen voor investeerders. Lijkt mij.

Mijn mening in deze hele overname is natuurlijk waardeloos. Ik vind het mooi dat een relatief jong publicatieplatform nu voor een astronomisch bedrag van eigenaar wisselt. De vraag is alleen tegen welke kosten.

Hoe ironisch dat de beelden bij deze post komen van de Tumblr blog The Impossible Cool.

Het bericht Kun je coolheid kopen? verscheen eerst op The Incredible Adventure starts here....

Keuzes! Keuzes! Zoals de jury vanavond bij het Eurovisie Songfestival een keuze moet maken. Zoals Marissa Mayer keuzes moet maken over het wel of niet kopen van Tumblr.
Zo moet ik elke zaterdag een keuze maken uit alle interessante artikelen die ik gedurende de week tegenkwam, om jullie de vijf beste te geven. Want vijf is overzichtelijk, je hoeft niet te kiezen want alles is leuk en je vertelt het makkelijk door. Misschien is drie nog beter. Of één. Oei. Dat is pas kiezen.
Veel leesplezier!
Pssst…er zijn nog Golden Tickets voor Clay Shirky in Nederland. Doe mee!

• The Technium: Techno Life Skills – Een herhaling van zetten. Maar ik heb het al vaker gezegd, herhaling is nodig bij deze onderwerpen!
  

  If you are in school today the technologies you will use as an adult tomorrow have not been invented yet.

  (en ja, ik zie de ironie in mijn eigen opmerking hierboven)

• De nieuwe machthebbers in kaart brengen | Ward Wijndelts – Een mooi initiatief van Ward om de nieuwe invloedrijken op een rij te zetten. Invloedrijk in technologie en media. Mooie lijst!
  

  Samen met Ernst-Jan Pfauth (inmiddels uitgever van De Correspondent) stelde ik een lijst van ruim honderd invloedrijken samen, waarvan nu een representatieve short-list van een kleine vijftig personen over is.

• 20 Years Ago: Unimpressed With the Web | Interdependent Thoughts – Ton kijkt terug op 20 jaar World Wide Web vanuit een persoonlijk perspectief. Mooi!
  

  Only slowly did it dawn on me that, by adding the web to internet, they had opened up my life long fascination with how everything was connected, if only you had the tools to see it and do it, to everybody else on the planet.

• rickwebb’s tumblrmajig, “Here’s a current example of the challenge we… – Rick Webb legt fijntjes uit waarom digitale zwartkijker Jaron Lanier het bij het foute eind heeft in zijn artikel in Salon.com
  

  The internet didn’t kill a single job in photography. There are more cameras now than ever. There are still tens of thousands of people making film.

• BRAND|WEBBING magazine – Prachtig vormgegeven en een fraaie mix van artikelen en video’s. Aanrader!
  

  Our magazine for you. B|W news, cases, inspiration & the people behind the madness.

Het bericht De Incredible Leesmap #20 verscheen eerst op The Incredible Adventure starts here....

Het gevoel van een potlood op papier. Grafiet op witte vellen. Een 2B potlood waarmee je geconcentreerd je gedachten op papier tekent. Je schetst wat, je krast wat lijnen de goede richting uit. Het puntje van je tong net uit je mond. We hebben allemaal wel eens tekeningen gemaakt. Als ik zie hoe mijn dochter van zes enorm veel plezier haalt uit het maken van tekeningen, dan denk ik aan mezelf rond die leeftijd. Ik ontdekte wat ik kon halen uit de stripboeken van Suske en Wiske, Rode Ridder, Donald Duck en later Storm, Sjors en Sjimmie en vele vele anderen. Ik wilde striptekenaar worden.

Dag en nacht zat ik te oefenen. Ik zat altijd te tekenen. Figuren uit stripboeken tekende ik na. Eerst met carbonpapier overtrekken om het gevoel van de lijnen en de richting in mijn vingers te krijgen. Daarna tekende ik ze uit de vrije hand na. En daarna ging ik zonder voorbeeld aan de slag. Ik maakte mijn eigen stripboekjes met korte verhalen. Het blijft me verbazen hoe mijn dochter dezelfde stappen doorloopt. Ze maakt haar eigen fantasiewereld op papier. Soms is ze in een paar minuten klaar, soms zit ze een half uur geconcentreerd te tekenen en te denken. Ik kan niet anders dan trots zijn dat ze zo met kunst en expressie bezig is.

Vandaag zat ik in de trein op de iPad wat werk voor te bereiden. Ik bedacht me dat ik voor het maken van aantekeningen vrijwel altijd toch wat op papier kriebel of ik typ het direct in in Evernote. Maar beide methoden vind ik niet meer zo prettig. Onderweg begon ik wat te spelen met Penultimate, een app die bij Evernote hoort om aantekeningen en schetsen mee te maken. Ik merkte al snel dat mijn stylus, de Lunatik via Kickstarter, niet de meest ideale stylus is om aantekeningen mee te maken. Ik kan er lastig mee schrijven, zeker als ik een snelle notitie wil maken. Elke notitie moet doordacht en rustig zijn geschreven. Ondanks dat daar een zeker Zen-kalmte en -wijsheid in zit, is dat niet mijn realiteit. In gesprekken kan het snel gaan en dan moet je snel kunnen schakelen. Even wat woorden wegzetten en verder gaan. Wellicht moet ik eens gaan zoeken naar een andere stylus. Suggesties zijn welkom in de reacties.
Maar door het werken in Penultimate vanochtend, kwam ik later vandaag weer terecht bij Paper. Dit is één van mijn meest favoriete apps. Ik gebruik hem niet dagelijks. Het is geen zakelijke app voor me. Het is een app waar ik me weer ouderwets ik kan verliezen. Waar ik met verf, stift, potlood en pen kan kriebelen, schetsjes kan maken, gewoon mijn gedachten kan laten gaan. Ik ben geen tekentalent meer. Ik ben dat misschien wel nooit geweest. En laten we eerlijk zijn, deze app geeft je niet dat tactiele gevoel van verf op een vel strijken, met een potlood precieze lijnen op een vel zetten. De zwarte vegen van grafiet van je handrug vegen. Maar de voldoening is net zo groot om een simpel poppetje te tekenen via de glasplaat van de iPad, om samen met je dochter een verjaardagstekening voor opa te maken en die meteen te mailen.

In de nieuwe versie van Paper zit een Explore functie, waarmee je door tekeningen van anderen kunt bladeren. Vergelijkbaar met het materiaal op hun Tumblr-blog. Hier zitten pareltjes tussen en je vraagt je af hoe ze het voor elkaar krijgen met een stylus. Blijven oefenen lijkt me. Blijven proberen. Blijven doen. Maar nu zou ik wel weer graag het carbonpapiertje hebben om te oefenen…

Het bericht Met Paper is digitaal tekenen een plezier verscheen eerst op The Incredible Adventure starts here....

Vanmiddag was de finale van de Media Future Week. Een samenwerkingsverband van de media-opleidingen van een aantal Hogescholen, die in een week tijd hun beste en meest fanatieke studenten aan de slag zetten met cases die naar de toekomst van media kijken. Ik verwijs je graag naar de website van #MFW13, want er is veel over te vertellen, maar ik wil focussen op iets wat me opviel vanmiddag.

De plusminus 100 studenten waren allemaal enorm gemotiveerd en verschrikkelijk enthousiast over hun deelname aan de week. Als je het even door een minder roze bril zou bekijken is dat raar, want ze doen eigenlijk hetzelfde als op hun eigen opleiding: Concepten bedenken voor een case van een opdrachtgever. Maar de Media Future Week heeft iets speciaals waardoor je net dat extra uit studenten krijgt. Waardoor ik in de 3 uur die ik er vanmiddag was, direct onder de indruk was van wat er weer is weggezet en ik eigenlijk volgend jaar weer zelf wil meedoen. Ik denk dat de organisatie van de Media Future Week een aantal zaken goed heeft onderkend en aanpakt in de opzet van deze week. Ik zie wel overeenkomsten met het opzetten van een eigen persoonlijk platform of moederschip.

Focus

Misschien wel de belangrijkste. De studenten hebben vanaf maandag maar één doel voor ogen: Op donderdag in een pecha kucha presentatie een kneiter van een concept wegzetten voor de opdrachtgever. Alles wijkt er voor. Geen andere colleges. Geen afleiding van andere docenten en opdrachten. De focus ligt van 9 uur ’s ochtends tot 9 uur ’s avonds (en vaak nog later) op de opdracht. Samen met een groepsbegeleider ga je als team door alle fasen van brainstorm naar ontwikkeling en testen en weer terug. Messcherpe focus helpt je beter worden.

Omgeving

De deelnemers zijn 4 dagen in Almere. De hotels zijn geregeld evenals de ruimtes om te werken. Je bent 4 dagen onder gelijkgestemden, je werkt allemaal met je eigen case naar dat eigen doel. Je bent niet afgeleid door andere impulsen. Je hebt als groep je eigen lokaal waar in een paar dagen een eigen ecosysteem van ideeën en hersenspinsels ontstaat. Je bent omgeven door specialisten op gebied van business modelling, crossmedia, ondernemen en andere vakidioten. De omgeving vormt je die week.

Randvoorwaarden

De organisatie zorgt dat het je aan niets ontbreekt. Ik vond het tekenend dat bij de afsluitende borrel de chef-kok een ovationeel applaus kreeg. Evenals vorig jaar was de catering dit jaar weer tiptop. Er was eten en drinken gedurende de dag, je kon het zo even gaan halen. Je hoefde geen boodschappen te doen (focus!), je hoefde je niet druk te maken over printpapier of ander gedoe. Er stond een 3D printer klaar om prototypes te maken. Aan alles is gedacht. Excellente studenten verdienen een excellente omgeving met goed materiaal en inspirerende mensen om te excelleren.

Professionaliteit

Iedereen wordt op zijn professionaliteit aangesproken in die week. Geen geneuzel over schoolse praktijken of wat wel en niet kan. Doe je mee aan de Media Future Week dan verwachten we dat je je als een professional gedraagt. En dat doet iedereen. Soms nog op hun eigen manier, maar je merkt dat elke deelnemer klaar is om de wereld te veranderen na de studie.

Deze vier kenmerken maken de Media Future Week tot een unieke ervaring voor iedereen. Net als de voorgaande jaren hoor ik studenten zeggen dat dit iets is wat ze niet snel zullen vergeten. Ik onderschrijf dat en kijk nog met plezier terug op mijn deelname in het docententeam vorig jaar. Dergelijke initiatieven zijn het meer dan waard om extra onder de aandacht te brengen in het onderwijs en interesse te kweken bij nieuwe studenten.

Het bericht De 4 geheimen om studenten enthousiast te krijgen verscheen eerst op The Incredible Adventure starts here....

Het succes van Kickstarter de afgelopen jaren zorgt er voor dat ondernemers nadenken over nieuwe vormen van promotie, samenwerking en bijeenbrengen van vraag en aanbod. Waarbij het uitgangspunt niet direct de schaarste is die we kennen van vóór het internet. Op Kickstarter kiezen we zelf welke producent we willen steunen, of we gaan met een goed idee zelf aan de slag. Productie, distributie en promotie zijn gedemocratiseerd en in principe kan iedereen concurreren met alles wat je in het schap kunt vinden. Crowdfunding-initiatieven vinden meer en meer hun weg naar het grote publiek.

Een van de nieuwe diensten die in het slipstream van Kickstarter komt is Live on Demand. Een Nederlandse startup, met onder andere Thijs Sprangers (ex-KREM) aan het roer. Waar Kickstarter draait om producenten die consumenten zoeken, Live on Demand is een platform voor fans die hun held willen zien. Het is een eenvoudig uitgangspunt: Als fan wil je graag je held in het echt zien. Als je genoeg andere fans vindt die bereid zijn een deel van de kosten te dragen, gaat Live on Demand zijn best doen dit mogelijk te maken. De held kan iedereen zijn: Muzikanten en bands zijn een logische keuze, maar denk eveneens aan schrijvers, sprekers, sporters, denkers, makers, doeners.
Een van mijn helden is Clay Shirky. Zijn boeken, publieke optredens en scherpe analyses van de internetcultuur spreken me aan en geven mij weer munitie om over mijn eigen standpunten na te denken. Ik heb Shirky één keer live meegemaakt op SXSW waar hij al een eindbaas was door op het podium te stappen met een The Mountain Three Wolf Moon shirt. Kenners van de internetfolklore kennen deze meme. Het is een subtiele knik naar gelijkgestemden, een “Ik ben één van jullie” teken. Gelukkig zijn er talloze video’s van zijn optredens. Je kunt niet anders dan onder de indruk raken van zijn gave om gecompliceerde sociale ontwikkelingen op een ogenschijnlijk achteloze en eenvoudige manier uit te leggen. Met voorbeelden waar je aan kunt relateren, die je kunt onthouden en beter nog, kunt doorvertellen.

Ik zou Clay Shirky heel graag hier in Nederland op een podium zien. Om een grotere groep branchegenoten, opdrachtgevers maar tevens studenten, juist studenten!, kennis te laten maken met zijn werk. Natuurlijk kan dat met de video’s en zijn boeken. Maar een bijeenkomst met elkaar kan leiden tot andere discussies, diepere vragen en meer aandacht voor zijn werk. Daarom ben ik op Live on Demand een pledge gestart om Clay Shirky naar Nederland te halen.

Ik heb 38 fans nodig. Met 38 fans die elk 50 euro betalen kan Live on Demand aan de slag om de mogelijkheden te verkennen. 38 mensen. Dat is niet veel. Misschien heb je het er zelf niet voor over, maar ken je wel iemand in je netwerk voor wie dit interessant kan zijn. Doe mij dan een plezier en stuur deze blogpost door. Of beter nog, stuur ze direct naar mijn pagina op Live on Demand waar alle informatie staat. Als je mijn plan ondersteunt krijg je een frontrow seat en je krijgt inspraak in de invulling van de bijeenkomst.

Ik weet zeker dat er 38 fans van Clay Shirky in Nederland zijn. Wie helpt me om ze te vinden?

Disclaimer: In de begindagen van Live On Demand heb ik meegedacht over de mogelijkheden en manieren hoe dit platform kan gaan werken. Ik heb verder geen financieel of ander belang in de onderneming.

Het bericht Waar zijn de 38 fans van Clay Shirky? verscheen eerst op The Incredible Adventure starts here....

Afgelopen weekend zat in de leesmap een link naar een artikel over de GI Joe spoofs die op internet verschenen. Het deed mij weer denken aan oudere virale video’s. Video’s die het web rondgingen voor we Youtube hadden. Ik heb een overzicht gemaakt van de video’s die ik me zo herinner. Vul gerust aan en stem voor je eigen favoriet!

Het bericht De beste pre-Youtube Internet memes verscheen eerst op The Incredible Adventure starts here....